آشپزى و غذاهاى طهرانى از آنجا كه اين كتاب دربارهء آشپزى قديم طهران صحبت مىكند مطلب شروعى آن را هم از گفته خود طهرانىهاى قديم ميآوريم كه ميگفتند : خوشبختى هر زن در خانهء شوهر اول به آئينه و دوم به ديگ بسته است ، و اين واقعيتى است مسلم كه خانم‌هاى فاقد آشنائى با ديگ و آشپزى كمتر توانسته‌اند از حلاوت مستمر زندگى زناشوئى برخوردار بوده شيرينى اول تا به آخر حفظ بكنند ، و شايد فلسفهء آن هم كه در جهازكشىها اول آئينه و آخر ديگ و ديگور را حمل ميكردند همين بوده كه ميخواسته حالى بكنند براى هر عروس كه به خانه شوهر ميرود پس از زيبائى صورت و حسن خلق و حسن رفتار ، هنر ادارهء شكم شوهر ، اول شرط مىباشد و آن ميسر نميشود مگر با اطلاع از آشپزى و داشتن دستپخت خوب و اينكه چگونه بتواند از راه غذا دل شوهر بدست آورد . از آنجا كه روشن شده مرد اصولا شكمو و پيش شكم در رودربايستى مىباشد و هيچ چيز او را به اندازه پذيرائى از طريق غذا راضى نميكند كه شايد هم در اين قسمت حق به جانب مرد باشد كه پس از ساعتها رنج و مرارت تحصيل معاش دقايقى را هم از راه غذا مسرور بشود و ( مايهء عيش زندگى شكم است ) را بدست آورد . البته خوب‌خورى را با پرخورى نبايد اشتباه بكنيم كه آقايان در مصرف غذا